Categorie archief: Ik ben

Format Brain: – The Tree

Ditmaal een stukje muziek in plaats van een verhaal. Door Guy Maalsté (zang) en Jacques Joosten (gitaar). Tekst en muziek geschreven door Jacques Joosten. Alle rechten voorbehouden. Twitter: @guymaalste

Shivering and crumbled
I look into the sky
The dryness of our tree reflects the weakness in my eyes

A dream now dreamed
A wish now wished
Fly aimless passed the crown
The breeze around the tree gives them no chances to settle down

I stand among the river
No time to look around
The shore is much to far to get my feet on other ground

The last few leaves come flowing by
Although the tree is gone
One of them is green and gives me strength to carry on

We believe the storm couldn't stop blowing
All the leaves would be carried by the wind
At the season green ones will be growing

In our tree
In our tree

When we went walking
The flowers seemed to be talking
When we went riding
The horses seemed to be smiling
At the middle of the sea we would be
With water surrounded

The waves kept their secrets
But the island we found it my friend

We achieved providing ideal conditions
Sun and sea, fertile soil to feed the roots
As we head on caring for our mission

By the tree
Oh by the tree

When we went walking
The flowers seemed to be talking
When we went riding
The horses seemed to be smiling
At the middle of the sea we would be
With water surrounded

The waves kept their secrets
But the island we found it my friend

		
Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Ik ben

Back to balance

Lichaam en geest zijn één. Fysieke kracht brengt mentale kracht voort en andersom.

Het is een open deur: lichaam en geest zijn één en de gesteldheid van het één is direct van invloed op die van de ander. Maar dat het effect zó groot zou zijn, daar was ik me niet meer van bewust. Tot deze week.

Eind 2009 werd ik geveld door een burn-out. Het effect op mijn functioneren was extreem groot. Ik had allerlei fysieke klachten, die stuk voor stuk niet voortkwamen uit een medisch probleem. Daarnaast werd ik gehinderd door stressaanvallen, die vaak gepaard gingen met gevoelens van angst. Een enkele keer zelfs paniek. Toevallig viel mijn periode van zware overspannenheid samen met het verliezen van mijn baan. Normaal gesproken zou dat niet bepaald bevorderlijk zijn, maar in mijn geval was het een zegen, dacht ik. Ik had namelijk geen baas die aan me trok en voelde weinig druk op mijn schouders om te snel te willen herstellen. Ik had alle tijd.

Helaas was dat geen goede zaak, want een stok achter de deur had er wellicht voor gezorgd dat ik bewuster met mijn burn-out was omgegaan. De rust leek goed te doen, klachten ebden weg, ik sportte dagelijks, voelde me sterk en ik wilde weer wat doen. Samen met een vriend richtte ik een importbedrijf op.

Uiteindelijk wierp de stress die dat opleverde me weer terug. ‘Back to burn-out’ dus. Ditmaal waren de klachten op alle mogelijke manieren nog heftiger. Voor mij hét signaal dat ik echt eens heel goed naar mijzelf moest gaan luisteren. Ik stapte uit het bedrijf en besloot te kiezen voor mijn passie. Schrijven…

Dat is tot nu toe een zegen. Al werd ik onlangs weer even op mijn vingers getikt. Sinds een half jaartje ben ik namelijk weer vrijgezel. Na ruim tien jaar. Hoewel ik daar volledig achtersta, is het best even wennen. Eerst alles samen, nu alles alleen. Ik betrapte mezelf er dan ook op, dat ik weer iets meer spanning in mijn lichaam voelde. De stress leek weer terug te keren en aangezien ik bewust kies voor een leven zonder ongezonde stress, past dat niet in mijn straatje.

‘Toevallig’ (lees: precies op het juiste moment) werd mij onlangs een boek in mijn handen gedrukt. ‘Je ongekende vermogens’ van Anthony Robbins. Dit boek las ik uit pure interesse in het toepassen van NLP. Echter, het gaf mij direct antwoord op de vraag waarom ik weer teveel verkeerde spanning voelde. Dat probeerde ik namelijk voor mezelf op te helderen om er direct wat aan te kunnen doen. Het antwoord? Sporten!

Sporten is leuk, vind ik. Het voelt gewoon heerlijk om even inspanning te leveren. Bovendien is het prettig om je fysiek sterk te voelen en letterlijk en figuurlijk goed in je vel te zitten. Voor mij was het belangrijkste voordeel van sporten echter altijd het ‘balansgevoel’ en dat dreigde ik nu kwijt te raken. Ik dacht even na over de laatste maanden en inderdaad. Sinds ik mijn ex heb verlaten, had ik niet meer gesport. Voor mij was het een logisch gevolg dat ik me daardoor wat minder gebalanceerd en meer gespannen voelde.

De daad bij het woord voegend, ben ik weer lekker aan de slag gegaan. Roeien, stoeien met gewichten en de oh zo wonderbaarlijk effectieve oefeningen met een simpele medicijnbal (maakt ook korte metten met rugklachten). En wat denk je? I’m so back! Direct geestelijk resultaat door fysieke inspanning. Zo werd ik weer even wakker geschud en herinnerd aan het feit dat lichaam en geest één zijn en dat je in een negatieve spiraal terecht kunt komen als je je geest niet onderhoud door zo nu en dan lichamelijk bezig te zijn. Het voelt als een persoonlijke overwinning dat ik er nu zo bewust mee omga en het niet meer ‘zover’ laat komen. Ook al staat in dit stukje tekst niks nieuws. Toch hoop ik dat ook jij je weer wat meer bewust wordt. Net als ik.

Namasté

Guy

1 reactie

Opgeslagen onder Ik ben

Man in the mirror

Dit blog was tot voor kort een plek om mijn gedichten en korte verhalen met de wereld te delen. Voor mij best een grote stap, want met name mijn gedichten zag ik altijd als iets heel persoonlijks, als iets van en voor mij alleen. Het ‘blootgeven’ van mijn echte ik was daardoor gevoelsmatig een grote stap. Alleen, wie dichterlijke ambities koestert, moet van zich laten horen. ‘Met het hoofd’ nam ik het besluit dat het moest, van mezelf. Tóch voelde dat niet goed. Het waren allemaal wel voortbrengselen van Guy, maar te gezocht, uitgedacht en bewust gecreëerd; laten zien dat ik meerdere dichtstijlen beheers en hier en daar een (seksuele) grens opzoekend, omdat artistieke mensen dat nou eenmaal doen. Niet ‘écht’ dus…

Maar soms verandert iets zomaar ineens en aan de andere kant toch weer niet. Dat was voor mij een belangrijke conclusie toen ik onlangs zomaar ineens veranderde en dus eigenlijk ook niet.

Momenteel zit ik middenin de ‘next level’ van mijn bewustwordingsproces en dat is best nog even wennen. Het is nu net alsof ik toegang heb tot nieuwe informatie over mijzelf en het leven. Een bijzondere ontmoeting en een aantal minstens net zo bijzondere gesprekken boden mij een kijkje in een spiegel die ik nog niet eerder had toegelaten mijn evenbeeld te weerkaatsen. Voor sommigen mag het vaag klinken, maar ik noem het de zielspiegel. Een andere naam kan ik er niet voor bedenken en bovendien voelt het zo, dus is het zo. Althans, voor mij.

De spiegel toont mij een warme en liefdevolle jongen met een duidelijke opdracht. Wat deze opdracht is, is op dit moment alleen voor mij belangrijk, maar wie bekend is met numerologie en daar op de ‘juiste’ wijze mee omgaat, zal misschien begrijpen wat ik bedoel als ik zeg dat mijn geboortegetal 33 is. Het ligt niet in mijn aard om te leven naar informatie die gepaard gaat met dit soort spirituele ‘wetenschappen’, want we zijn en blijven aardse wezens. Tóch doe ik er iets mee. Mijn zielspiegel verwoordde voor mij dan ook perfect hoe ik het zie: hoofd in de wolken en voetjes op de grond.

Vanuit die gedachte is het besef dat ik een 33 ben een ware ‘eyeopener’, waardoor ik mezelf nu zie zoals ik ben. Daarmee is de behoefte om mijn ego te profileren zo goed als verdwenen en wil ik eigenlijk alleen nog maar ‘gewoon’ mezelf zijn en vanuit die positie mijn opdracht vervullen. Ik ben dus veranderd, maar eigenlijk ook weer niet. Ik ben alleen veel meer mezelf en dat voelt bevrijdend.

Nu ik in dit nieuwe bewustwordingsproces zit, loopt alles op rolletjes. Het leven lacht me toe. Zowel spiritueel als aards. Ik voel me sterk, ontspannen, liefdevol en geliefd, maar ook aardse zaken gaan als een tierelier. Zo krijgt mijn bedrijf meer opdrachten en leveren contacten met mensen op alle mogelijke manieren veel meer op dan voorheen. Een goede ‘vibe’ dus. Zelfs mijn eten smaakt beter! En geloof me, het is kicken om in de spiegel te kijken en echt tevreden te zijn met wat je ziet en wie je bent. Ik kan het iedereen aanraden: laat je ego los. Het is niet meer dan heel veel slecht gratis advies van raadgever Angst. Het verwijdert je uiteindelijk zo ver van jezelf dat je vroeg of laat toch wel weer terugkeert naar jezelf. Behalve als het niet zo is.

Ik heb mezelf (h)erkend en ga gemotiveerd aan de slag met mijn opdracht. Dat zal vast en zeker met ups en downs gepaard gaan. Wie het wil meebeleven, is op dit blog van harte welkom…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Ik ben